تبلیغات
چی می خوای بگو بذارم - مطالب فالنامه حافظ
چی می خوای بگو بذارم
خلیج فارس Persian Gulf

لینک روزانه

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینک ثابت

صفحات جانبی

javahermarket

این وبلاگ بر اساس قوانین مدنی و حقوقی جمهوری اسلامی ایران بنا نهاده شده و خارج از آنها عمل نمی نماید.

Check Google Page Rank pagerank searchengine optimization

رونق عهد شباب است دگر بستان را

رونق عهد شباب است دگر بستان را                     میرسد مژده گل بلبل خوش الحان را

ای صبا گر به جوانان چمن بازرسی                      خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش                 خاکروب در میخانه کنم مژگان را

ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان                 مضطرب حال مگردان من سرگردان را

ترسم این قوم که بر دردکشان میخندند              در سر کار خرابات کنند ایمان را

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح                   هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

برو از خانه گردون به در و نان مطلب                    کان سیه کاسه در آخر بکشد مهمان را

هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است                گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد                    وقت آن است که بدرود کنی زندان را

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی       دام تزویر مکن چون دگران قرآن را

ای شاهد قدسی

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت                و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز           کاغوش که شد منزل آسایش و خوابت

درویش نمیپرسی و ترسم که نباشد              اندیشه آمرزش و پروای ثوابت

راه دل عشاق زد آن چشم خماری                 پیداست از این شیوه که مست است شرابت

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت          تا باز چه اندیشه کند رای صوابت

هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی                   پیداست نگارا که بلند است جنابت

دور است سر آب از این بادیه هش دار                        تا غول بیابان نفریبد به سرابت

تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل            باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی                یا رب مکناد آفت ایام خرابت

حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد           صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست / گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاست

خیال روی تو در هر طریق همره ماست / نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست / که به پیمانه کشی شهره شدم روز الست

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست / صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست / پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست / مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست / که مونس دم صبحم دعای دولت توست

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است / خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است

راه هزار چاره گر از چار سو ببست / زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست

یا رب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است / آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

گشاد کار من اندر کرشمه‌های تو بست / خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است / خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست / رواق منظر چشم من آشیانه توست

مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست / برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دل سودازده از غصه دو نیم افتادست / تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

بیار باده که بنیاد عمر بر بادست / بیا که قصر امل سخت سست بنیادست

وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست / بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است / باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

زان رو که مرا بر در او روی نیاز است / المنه لله که در میکده باز است

الا یا ایها الساقی

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها / که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید / ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم / جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها
به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوی / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌هاشب تاریک و بیم موج و گردابی چنین های / کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها
همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها
حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظمتی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

دولت عشق

بغیر از آن که بشد دین و دانش از دستم

                                       بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم

اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد

                                       به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

چو ذره گر چه حقیرم ببین به دولت عشق

                                      که در هوای رخت چون به مهر پیوستم

بیار باده که عمری ست تا من از سر امن

                                          به کنج عافیت از بهر عیش ننشینم

اگر ز مردم هشیاری ای نصیحت گوی

                                   سخن به خاک میفگن چرا که من مستم

چگونه سر ز خجالت بر آورم بر دوست

                                           که خدمتی بسزا بر نیامد از دستم

                    بسوخت حافظ و آن یار دلنواز نگفت

       که مرهمی بفرستم چو خاطرش خستم

شما انسان شریف و پایبند به وفا و قولتان هستید و هرگز عهدی را که بستید زیر پا نمی گذارید زیرا معنویات زندگی را بیشتر از مادیادت دوست دارید و آنقدر که به معنویات اهمیت می دهید مادیات در نظرتان بی ارزش ات ولی احساس می کنید که قدر شما را نمی دانند و دلتان آزرده و غمگین ات و لی مطمئن باشید آن کس که موفق است شمایید و نه دیگران.

 
  • تعداد صفحات :2
  • 1  
  • 2  
 

درباره وبلاگ

جک ها و پیامک ها و کلیه مطالب خود را در نظرات بنویسید تا با نام خودتان در وبلاگ به نمایش در آید.
مدیر وبلاگ : FSD

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • کدام خواننده از نظر شما بهتر از بقیه هستش؟






نویسندگان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :